wiersz jest taki jakis... :? jak to raz uzyla tego okreslenia Hope ; taki fe...;/ mozna by go jeszcze przeczytac jako cos ckliwego itp, ale caly rytm wiersza psuje zdanie :
Całuje Cie...
i te wielokropki...;/ nie powinno sie ich naduzywac...
wiersz mi sie nie podoba

Idziesz po to by upaść na ziemię, upadasz aby nigdy już nie powstać...

Co do kropek Ash masz racje, mozliwe ze naduzylem ich, choc mialem w tym swoj cel. Poza tym czepiasz sie rytmu - wcale nie uwazam, ze wiersz powinien miec swoj rytm [raz - dwa - raz - dwa - lewa - BZDURA!!] - wiersz to nie są "majteczki w kropeczki" gdzie rytm jest tak wazny, zeby dobrze wpadalo w ucho, zeby masy łatwiej zapamietaly. Wiersz to jest zbior mysli, uczuc etc, ktorych forma przedstawiania jest dowolna, nad ktorymi czasem warto przystanac. Zarzucasz mi w wierszu "Jej ciało" zastosowanie "jakiegos wlasnego jezyka". Nie wiem czy wiesz, ale archaizmy nie są zbrodnią. Wielcy, którym hołduję czasami uzywali takich zabiegów. No i tak na koniec - mala dygresja - ciesze sie ze nie mam tak nijakiego stylu jak Ty. [Przeczytalem wszystkie Twoje wiersze, ale opinie pozostawie sobie]. Nie to zebym sie odgryzał :twisted: . Bo szanuje krytyke, ale tylko tą, która cos wnosi, ktora daje mi do myslenia. Twoj sposob krytykowania jest na zasadzie "nie - bo nie".

P.S. MAŁA ERRATA - w wierszu "Ile Ciebie" zakradł sie mały chochlik - zamiast "całuję Cię" powinno być "całuję Ci "

co do rytmu powiem ci, ze dla mnie jest wazny. dlatego mi go brak...no sorki, bo pewnie myslisz, ze nie podoba mi sie zaden twoj wiersz i ze ci nieprzyzwoicie jade, mowiac, ze nie lubie bo nie...bledne myslenie..jeden wiersz masz spoko, ale te sa kiepskie i to jest moje subiektywne zdanie...
a wiesz...odgryzanie mi sie, ze ja mam nijaki styl to chyba pokazuje, ze nie umiesz przyjac krytyki...zero pokory...no ale to nie moja sprawa... :roll:

Idziesz po to by upaść na ziemię, upadasz aby nigdy już nie powstać...

Macieju, zdecydowanie to jest to jeden z Twoich słabszych dzieł, co nie zmienia faktu, że podoba mi się i robi wrażenie. Nie podoba mi się, że ten przepiękny temat ująłeś w schemacie wyliczanki, ale przecież nie zawsze musimy się zgadzać :)

Ile liści zwiędłych
Tyle wspomnień nagich-

- to chyba najpiękniejsza część Twojego utworu.

Końcówka kojarzy mi się z brzydką piosenką, ale wiersz chyba powstał przed nią, wiec czepiać się nie będę:-) Jestem zachwycona Twoją twórczością.

Alphar, jak to mowią są upadki i wzloty - takze w pisaniu :wink: Nie mnie oceniać. W kazdym razie dziekuje za odrobine krytyki. Doceniam to.
No ale piszę posta w innej sprawie - mam prośbę do Ciebie :lol: - zdradz mi tytul i wykonawcę tej "brzydkiej piosenki". Zaintrygowalo mnie to, ale sam chyba nie jestem w stanie odgadnąć, o jaką konkretnie piosnkę Ci chodziło. Z góry dziękuje i pozdrawiam

dr Faustus

No tak trochę banalna tematyka, ciągłe powtórzenia nie lubie tego , styl taki jakby troche barokowy, czego już wogóle nie znosze...

Nie ten wiersz to nie jest to, przynajmniej dla mnie...

Życiem jednostki nie rządzi żadne seksualne przeznaczenie; na odwrót, erotyzm jednostki wyraża jej ogólną postawę wobec istnienia. — Simone de Beauvoir Wielkim celem życia jest doznanie - aby czuć, że się istnieje, choćby nawet cierpiąc.